10. Gewoonte en verslaving

Ook mensen die de dood niet als het einde van alles beschouwen, kunnen zich meestal maar moeilijk voorstellen hoe nauw de samenhang tussen het aardse leven en het daarbij aansluitende leven aan gene zijde is. De ziel wordt qua karakter niet door de dood veranderd, ze leeft aan gene zijde verder met de kenmerken en vaardigheden en ook met de karakteristieke eigen­schappen die ze op aarde had verworven. Aan die andere kant verandert ze alleen - soms al gauw, soms pas na lange tijd - voor zover ze zich steeds meer door haar geest laat leiden en doorstralen. Ook al ziet ze dat zelf wellicht pas laat in, de persoonlijke geest blijft haar leider tot in alle eeuwigheid.

Ook is het zielenlichaam niet onmiddellijk bevrijd van de stoffelijke belasting die erin binnengedrongen is. Dankzij de innige verbinding met mijn eigen geest ben ik in staat de stoffelijke gesteldheid van het zielenlichaam van een overledene met dezelfde diagnostische zekerheid waar te nemen als die van het aardse lichaam van een levend mens. Dit feit doet geen afbreuk aan de verhevenheid van de echt geestelijke wereld, maar bewijst alleen maar dat uiteindelijk alles ter wereld, ook ieder individueel mens, aan gene zijde de weg van ontwikkeling gaat - waarbij nog niet het kleinste stukje van de grote ontwikkelingsgang, die deze en gene zijde omspant, overgeslagen kan worden.