Het lachen en spotten over religieuze voorstellingen is hun vergaan, zelfs de aller­hoogmoedigsten zijn heel klein en moedeloos en vragen smekend om hulp. En het is geen straffende God, die hun tot die kwelling veroordeeld heeft! Het gericht komt uit henzelf, hun eigen geest is de rechter die zij als hun geweten tijdens hun leven steevast niet gehoord hebben. Hun eigen geest treedt op als rechter tegen zijn ziel, zijn waarheidslicht brandt net zolang als een vuur in haar tot langzamerhand een volledige transformatie bereikt is.

Hetzelfde licht der waarheid, dat voor de zich verzettende, eigenzinnig naar buiten gerichte ziel tot een onophoudelijk brandende kwelling wordt, helpt degenen die reeds bereidwillig naar binnen streven, die reeds in het leven op aarde de geest serieus zijn begonnen te zoeken, snel voort naar steeds lichtere en gelukkigere toestanden.