Waar ligt het dan aan, dat dit geloof sinds tientallen jaren ook in het Westen zo’n weerklank vindt?

De wet van karma schijnt nadrukkelijk de gedachte van rechtvaardige vergelding tot uitdrukking te brengen en tevens de klemmende vragen te beantwoorden, waarom de mensen reeds door hun geboorte in zo verschillende, dikwijls ongelukkige en lijdzame omstandigheden worden geplaatst en waarom het de goeden vaak slecht maar de gewetenlozen en egoïsten vaak goed gaat. Een antwoord op deze vragen is echter ook te geven vanuit het christelijke geloof, die de gedachte van een wederbelichaming vreemd is.

Iedere leer van zielsverhuizing geeft een verklaring over de » ziel « - haar herkomst, haar bestaan voorafgaand aan het aardse leven en haar verdere weg daarna. Volgens de meesten is de ziel oorspronkelijk door God geschapen en rein maar om een of andere reden gevallen, en kan pas door herhaalde levens op aarde gelouterd worden. In deze leringen omvat het begrip » ziel « evenals in het gangbare christelijke spraakgebruik het gehele niet­lichamelijke wezensdeel van de mens; het wordt dus overal in bredere zin gebruikt dan in dit boek gebeurt. Mijn ervaring laat mij echter steeds het verschil zien tussen de individuele mensengeest en de ziel, en brengt mij tot het inzicht van hun verschillen in herkomst en voorafgaand bestaan.

Zoals in het hoofdstuk » De individuele mensengeest « gezegd is, staat aan het begin van ieder mensenleven het samengaan van twee tot dan toe volkomen gescheiden ontwikkelingslijnen.