21. Vooruitblik

De leer van Christus is in het avondland algemeen geaccepteerd en is hier vele eeuwen lang van zingevende betekenis voor het leven van het individu geweest. Maar juist in het avondland is in de moderne tijd grote vooruitgang geboekt in wetenschap en techniek; dat heeft het verstandsdenken een overheersende rol bezorgd en deed het nadenken over die andere, in het innerlijk van de mens werkzame krachten minder belangrijk lijken. De laatste tijd wint de mening terrein, dat ondanks de prijzenswaardige toename van de levensstandaard de ontwikkeling voor brede lagen van de mensheid een doodlopende straat in leidt: de levensproblemen van het individu zijn hetzelfde als vroeger en laten zich met alle uiterlijke verworvenheden niet oplossen. Zo ontstaat er een steeds grotere onrust en een ontembare behoefte aan verdoving, maar tevens een zoeken naar een stevig houvast, naar een antwoord op de vraag naar de zin van het leven. Omdat de mensen niet meer naar de stem in hun eigen innerlijk luisteren, verklaren ze in de radeloosheid van hun aardse verstand dat God dood is. Maar een mens aan wie de verbondenheid met God geschonken is, beleeft de geweldige innerlijke werking die van God uitgaat en ervaart dat de ontwikkeling door God vooruit wordt gestuwd. Als een tijdperk ten einde loopt werkt God zo, dat uiterlijke gebeurtenissen fundamentele omwentelingen tot stand brengen, die het oude opruimen en plaats maken voor het nieuwe.