Max Prantl

Max Prantl: "Gisteren, zondag 1 augustus 1948, gebeurde er iets zo onbegrijpelijks. Sinds vele jaren had ik er een vermoeden van, dat ik vlak voor de poort van een niet te vatten, geweldige wereld stond. Maar ik kon de grendel niet vinden die de deur nog voor mij gesloten hield, want ik was blind, blind van angst, zoals ik nu weet.

Nu werd ik ziende, nadat ik alle angsten die een mens kan voelen, ongegronde en gegronde, doorleefd en van mij afgeworpen had. Ik werd ziende, ik vond de grendel en de poort sprong open; het werd licht in mij en om mij heen, zo onbegrijpelijk plotseling, zo verpletterend, alsof midden in de nacht de zon met een donderslag boven de horizon geworpen werd". Met deze woorden beschrijft Max hoe zijn mystieke reis in 1948 begon.

Aan het werk van Max Prantl ligt een typisch Michaëlische trek ten grondslag: de strijd om de mens te bevrijden van de angst die hem elke toegang tot het geestelijke rijk in zichzelf verspert.

Angst is enkel te overwinnen doordat de mens ontwaakt tot geestelijk bewustzijn. Dit ontwaken leidt hem echter tot het kennen en beleven van de liefde, die als oerlicht en oerkracht van de Godheid in al het geschapene heerst.

Angst

Alle morele tekortkomingen, alle 'zucht', alle zonden vinden hun oorsprong in angst, in vrees. Het zijn 'gemaskeerde' angst en vrees. Aan allemaal ligt de angst voor verlies, voor vermindering van levensvreugde, voor het inboeten aan lust, voor pijn en leed ten grondslag.

Een begerig mens vreest de tijd of de gelegenheid voorbij te laten gaan, tekort te komen, met lege handen weg te gaan.

Een eerzuchtig(beter: begerig naar eer) mens vreest dat hij niet of niet genoeg erkend wordt; hij verlangt gretig naar erkenning, hij vreest voor zijn zelfwaardering als hij zijn waarde niet door anderen bevestigd ziet.

Een zelfzuchtig mens vreest dat hij, door zich over te geven aan andermans leed of door opoffering en hulp aan anderen, zijn mogelijkheden om van het leven te genieten vermindert, zijn vrijheid van handelen opgeeft, zichzelf of zijn eigendom met anderen moet delen en er daardoor in levensvreugde op achteruit gaat.

Een moedeloos, laf mens vreest dat hij in het gevaar faalt, hij vreest pijn en leed, teleurstelling, de aardse dood. Hij vreest dat hij met de aardse dood zichzelf zal verliezen. Een huichelaar vreest door zijn medemensen of door zijn eigen goddelijke geest doorzien, bestraft en veracht te worden.

Een geërgerd, woedend mens vreest zijn wensen en doeleinden niet te kunnen doorzetten. Wie hoogmoedig is, wie veracht vreest door het contact met vermeend of werkelijk lager staande mensen bevuild, naar beneden getrokken te worden.

Aan de haat, de 'vlammende afkeer', ligt de angst ten grondslag zijn vrijheid, levensvreugde of leven te verliezen aan een gevaarlijke, machtige of oppermachtige tegenstander. Degene die haat kan daarbij aan zichzelf of aan geliefde verwanten en sociale gemeenschappen denken.

Wraakgevoelens en wraakzucht zijn een door angst vervormd verlangen naar rechtvaardigheid (de wraakzucht van duivelse machten is de begeerte naar lust, die zij aan 'bevredigde wraak' ontlenen).

Een 'sociaal ontspoord' of een werkschuw mens heeft angst voor inspannende, eerlijk arbeid, waar hij niet tegen opgewassen denkt te zijn of waarvan hij vreest dat die zijn levensvreugde zou kunnen verminderen (op een soortgelijke wijze als bij een traag mens).

Bij bezorgdheid, bedruktheid, onrust, haast en ongeduld ligt de samenhang met angst voor de hand.

Iedere soort angst (gemaskeerd als onrust, ergenis, begeerte enzovoort) heeft onvermijdelijk moeheid, laksheid en uitputting van krachten tot gevolg.

Iedere soort angst berust op een dwaling, een gebrek aan inzicht of kennis of op een opzettelijke vervorming van de waarheid in het verleden.

Wie zich niet los kan maken van iedere soort van angst, is nog diep verblind. Hij zal het kunnen als hij geduld ontwikkelt. Geduld is de eerste stap in de richting van het vrij zijn van angst. Elke soort angst is een getuigenis van zwakte. Angst kan alleen verlammen, verkrampen, verblinden en lokt als gevolg en weerslag verdriet en pijn uit.

Het stralende hart

Max Prantls hoofdwerk is toch wel "Het stralende hart", dat een getrouw en indringend verslag geeft van zijn innerlijke verlichtingsweg en de daaruit voortvloeiende inzichten. Dit boek legt niemand weg zonder erdoor geraakt te zijn.

Door de inzet van A. van Gemert(heengegaan 2005) is sinds oktober 2001 dit boek verkrijgbaar voor de Nederlandse lezer. ISBN 90-806534-1-1. Voor meer informatie zie www.maxprantl.org

Tevens is het boek "Onbegrepen Licht" beschikbaar sinds december 2001. Dit boek bevat onderandere teksten die nooit eerder gepubliceerd zijn.

Boek online

U kunt het boek Het stralende hart lezen ter promotie. Het boek is te verkrijgen via www.maxprantl.org.

Gerelateerde externe webpagina's

• Max Prantl website, Auke(heengegaan 2005) / Ingrid van Gemert.
• Celtoslavica Max Prantl page