Pater Pio

Het hele leven van Pater Pio was een geheimvolle opgang naar onze God. Het was een lange weg, die in Pietrelcina begon en in San Giovanni Rotondo eindigde. Zijn leven was gevuld met momenten van Godsverbondenheid en lijden. Hij respecteerde steeds de regels van de Kapuzijnerorde, waarvan hij een bewonderswaardige vertegenwoordiger was.

In 1918 ontving hij zichtbare stigmata (kruiswonden) die tot aan zijn dood zouden bloeden, waardoor hij op mystieke wijze met Christus' lijden verbonden was. Door zijn zwakke gezondheid en de kruiswonden zou hij zijn verder leven veel pijn moeten verdragen. Hij droeg zijn lot voor de bekering van de ongelovigen en de zondaars.

Tijdens zijn priesterlijk leven werd Pio reeds als een heilige vereerd, hoewel vele bisschoppen hem en zijn werkzaamheid tegenwerkten. Opvallend was, dat hij uren- tot dagenlang de biecht hoorde van vele duizenden gelovigen en heel langzaam en in zijn geest verzonken de H. Mis opdroeg. Beperkingen en straffen verdroeg hij met veel geduld en gehoorzaamheid. Tijdens het biechthoren was hij heel streng voor iedereen, ook in de kerk eiste hij van iedereen eerbiedigheid zowel in kleding als in houding. Hij kon streng tekeer gaan tegen gelovigen die in de biecht zonden trachtten goed te praten en ook tegen vrouwen die in minirokjes of mannenkleding de kerk betraden. Door kinderen raakte hij altijd vertederd.

Ondanks de weerstand van vele bisschoppen verwierf Pater Pio uiteindelijk de gunsten van Paus Pius XII; reeds stroomden van alle landen bedevaartgangers naar Pater Pio toe en werden vele wonderen gemeld. Vele Italiaanse politici voegden zich zelfs bij de bedevaartgangers.