Het eeuwige nu

Alles wat er gebeurt, gebeurt altijd in de actuele tegenwoordige tijd, ofwel het Nu.

Eckhart Tolle: "Heb je ooit iets ervaren, gedaan, gedacht of gevoeld buiten het nu om? Denk je dat je dat ooit kunt? In de toekomst gebeurt er niets; toekomstige gebeurtenissen vinden plaats in het nu. Er is in het verleden nooit iets gebeurd; het gebeurde in het nu."

Kunnen we in de bijbel ook wat terugvinden van het nu?

Allereerst in de naam van God zelf, die zich bekend maakt als: "IK BEN, die IK BEN".

Ook de volgende uitspraak van Jezus is opmerkelijk: "Voordat Abraham was, ben ik". (Joh. 8:58). Een normale zinsopbouw zou zijn: "Voordat Abraham er was, was ik". Dat Jezus in het tweede stuk van de zin de tijdsstructuur wijzigt, heeft een betekenis.

Het lijkt wel alsof 'tijd' ontstaan is bij de val. Daarbij kun je zowel uiterlijke als innerlijke tijd benoemen.

Uiterlijke tijd

Kijk maar op je klokje... Uiterlijke materie, als het diepst gevallen, is streng onderworpen aan wording/tijd. Ons uiterlijk lichaam is streng aan de tijd onderworpen.

Innerlijke tijd

Mensen die gericht zijn op het verleden en/of toekomst. Bijvoorbeeld: "Volgende week wordt het leuk, want dan begint het nieuwe seizoen weer.", of "Had ik maar een leukere baan, dan ga ik me een stuk beter voelen."

"Dit zijn de 'wachters'. Wachten op kleine schaal is in de rij staan bij het postkantoor, in een verkeersopstopping, op het vliegveld of wachten op iemands komst, tot je klaar bent met je werk, enzovoort. 'Wachten op grote schaal' is wachten op de volgende vakantie, op een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op succes, tot je veel geld verdient, tot je een belangrijk persoon wordt, tot je de verlichting bereikt. Het is niet ongewoon dat mensen hun hele leven wachten met beginnen te leven.

Wachten is een toestand van het verstand. In wezen betekent het dat je de toekomst wilt, het heden wil je niet. Je wilt niet wat je hebt en je wilt wel wat je niet hebt. Met elke vorm van wachten schep je onbewust een conflict in jezelf tussen het hier-en-nu, waar je niet wilt zijn, en de verwachte toekomst, waar je wel wilt zijn. Dat vermindert de kwaliteit van je leven enorm, omdat je zo het heden verliest.

Er is niets mis aan het streven naar verbetering van je levenssituatie. Je kunt je levenssituatie verbeteren, maar je leven kun je niet verbeteren. Leven is primair. Leven is je diepste innerlijke Zijn. Het is al heel, volmaakt, compleet. Je levenssituatie bestaat uit je omstandigheden en je ervaringen. Het is al helemaal niet verkeerd, voor jezelf doelen te stellen en te proberen die te bereiken. De vergissing berust op het verwarren daarvan met het gevoel te leven, met Zijn. De enige toegangspoort daarvoor is het nu. Je bent dan net een architect die helemaal geen oog heeft voor de fundering maar wel veel tijd besteedt aan de bovenbouw."

Jezus raadt ons aan om niet teveel naar de toekomst te kijken:

Matt. 6:34 "Maak u dus geen zorgen over de dag van morgen. Morgen ziet u wel weer; u hebt al genoeg aan de zorgen van vandaag."

God noemt zichzelf "IK BEN, die IK BEN". Wij moeten ook zo worden, want: "U moet volmaakt zijn, juist zoals uw hemelse Vader volmaakt is." (Matt: 5:48)

Hoe gaan we loskomen van de tijd?

Carl Welkisch: "De mens zou alle beslissingen van zijn leven, ook die op het uiterlijke betrekking hebben, moeten nemen vanuit zijn eigen geest, ofwel hart, met hulp van zijn verstand, en niet uit de geest van anderen. En hij zou z'n toekomstige levenszaken moeten overlaten aan de liefde en wijsheid van de goddelijke voorzienigheid. Het nu, het ogenblik moet hij z'n liefde en daadkracht geven. Alleen zo vervult hij de wet van z'n leven. Wanneer hem door zijn dagelijkse toewijding aan de eeuwige orde, die hij als zijn geest, als zijn eigen geestpersoonlijke liefde in zich voelt, tegenwoordigheid en toekomst één geworden zijn, dan is hij waarlijk vrij geworden, vrij in de zin van het Böhmewoord: "Voor wie de tijd als eeuwigheid is, en de eeuwigheid als tijd, die is bevrijd van alle strijd."