Plaatsvervangend lijden

Plaatsvervangend lijden is moeilijk te begrijpen, omdat het onrechtvaardig lijkt. De geloofsstromingen uit India, die sterk op rechtvaardigheid spelen, vatten het niet. Daar heb je karma en reïncarnatie. Toch is juist door het plaatsvervangend lijden te zien hoezeer God de mensen liefheeft.

God wil ieder mens tegemoet komen en helpen. Maar aangezien de wilsvrijheid van de mens niet aangetast mag worden, kan er alleen geholpen worden door het plaatsvervangend lijden van God en de heiligen.

Hoe werkt het? God verbindt de heilige met de gevallen geesten/sferen, en die binding is zo sterk zodat de heilige het voelt alsof hij/zij het is die gevallen is. Echter, door de reinheid van de heilige is de verbinding met God nog in tact en met veel gebed, moeite en lijden laat de heilige de krachten van God in zich werken.

De vergeestelijking die God aan de heilige bewerkt is een natuurlijk proces en slaat geen stap over. Alle gevallen geesten kunnen ervan profiteren. Welkisch vergeleek plaatsvervangend lijden met als eerste een pad kappen. Andere mensen moeten het pad ook gaan, maar het is voor hun makkelijker.

De wegbereider (baanbreker voor andere mensen) te zijn is onnoemelijk veel zwaarder dan later het pad volgen, en is alleen de zondeloze Zoon van God mogelijk.

Er zijn vele soorten lijden. Lichamelijk lijden, maar ook bovenzinnelijk lijden. Lijden onder de onwil van mensen of het moedwillig kwaaddoen van mensen. Ook de nacht van de ziel, ofwel het gevoel verlaten te zijn door God zoals Juan de la Cruz(Jan van het Kruis) dat beschrijft kan opgelegd worden.

Door het plaatsvervangend lijden worden mensen geholpen, zodat ze niet honderden jaren in de reinigingsoorden (katholiek: vagevuur) hoeven door te brengen.

Sadhu S. Singh merkt op dat Jezus 33 jaar lang aan het kruis hing. De Zoon van God heeft heel zijn leven plaatsvervangend geleden. Ook bij Carl Welkisch zien we een leven vol plaatsvervangend lijden.